Drogie Koleżanki i Koledzy,

Zapraszam do zapoznania się z kolejną porcją najnowszych doniesień z zakresu ortopedii i traumatologii narządu ruchu.

Zaczynamy od pracy na temat cukrzycy. Pierwsze skojarzenie chirurga to „stopa cukrzycowa”,  lecz manifestacja może być różna - zapalenia pochewek ścięgien, przykurcz Dupuytrena, zespół kanału nadgarstka czy ograniczenie ruchomości stawów. Diabetycy wymagają również szczególnej uwagi przy przygotowaniu do zabiegów operacyjnych, ze względu na możliwość objawów ze strony innych układów - krążenia, nerek, układu nerwowego czy pokarmowego. Z tych też powodów wzrasta ryzyko powikłań w tej grupie chorych. Praca Richarda L. Uhla i wsp. zawiera wiadomości niezwykle przydatne w codziennej praktyce.

Kolejny artykuł porusza temat z pogranicza ortopedii i neurochirurgii, a mianowicie kręgozmyk zwyrodnieniowy.  Frank J. Ejsmont i wsp. z rozwagą podają wskazania do leczenia nieoperacyjnego oraz operacyjnego, omawiając aktualne techniki, jak laminektomię czy stabilizację transpedikularną. Pomimo tego, że coraz mniej ośrodków ortopedycznych wykonuje ten rodzaj zabiegów - przejmują je neurochirurdzy - warto znać aktualne trendy w tej dziedzinie.

Zakażenia okołoprotezowe są jednym z najbardziej katastrofalnych i najtrudniejszych do leczenia powikłań w ortopedii. Wciąż brak jednoznacznych standardów - rewizja jedno- czy dwuetapowa, jak długo prowadzić antybiotykoterapię, kiedy rozpoznać zakażenie okołoprotezowe, na podstawie jakich przesłanek… pytania się mnożą, a procent tych powikłań od lat jest taki sam - wg różnych źródeł od 0,3% do 2,9% (THA) i 1%-2% (TKA). Praca Paula R. T. Kuzyka i wsp. jest próbą odpowiedzi na takie właśnie pytania, opartą na najnowszych doniesieniach, począwszy od diagnostyki, poprzez antybiotykoterapię i ocenę skuteczność poszczególnych zabiegów. Lektura obowiązkowa!

Rzepka. Taka niepozorna kość, trzeszczka właściwie, a przecież integralna część stawu kolanowego, dostarczająca niejednokrotnie poważnych dolegliwości chorym i problemów leczącym ortopedom. Kolejny artykuł przeglądowy, przygotowany przez Vicente Sanchis-Alfonso, omawia zagadnienie rekonstrukcji troczków przyśrodkowych rzepki (MPFL) jako aktualnego standardu leczenia nawrotowego zwichnięcia rzepki czy jej niestabilności. Że nie jest to zabieg prosty, świadczy liczba niepowodzeń - ok. 26% nawrotów! Niezwykłą rolę odgrywa tu właściwe, anatomicznie odpowiednie zakotwiczenie przeszczepu, by spełniał on swoją biomechaniczną funkcję.

Temat ortopedii dziecięcej porusza praca na temat wrodzonego niedorozwoju kości strzałkowej. Autorzy, Reggie C. Hamdy i wsp., przedstawiają obecne klasyfikacje, manifestacje kliniczne oraz prezentują algorytm leczenia - od zaopatrzenia ortotycznego, poprzez zabiegi wydłużania kończyn, zabiegi rekonstrukcyjne, na amputacjach kończąc. Celem nadrzędnym długotrwałej i często wieloetapowej terapii jest osiągnięcie jak najlepszej sprawności dziecka, co wymaga jasnego przedstawienia zagadnienia rodzicom i uzyskania ich współpracy w procesie terapeutycznym.

Traumatologię narządu ruchu w aktualnym numerze reprezentować będzie praca Dominique M. Rouleau i wsp., dotycząca tylnego zwichnięcia stawu ramiennego. Jest to problem rzadki, tym rzadszy, że często nie rozpoznawany. Niezwykle istotna jest odpowiednia diagnostyka - nie tylko klasyczne rtg w projekcji AP, lecz również - o ile to możliwe- osiowej oraz Velpau. W wątpliwych przypadkach wskazane jest CT, pomocne również przy ocenie uszkodzeniu typu odwróconego Hilla-Sachsa czy ewentualnych dodatkowych obrażeń (np. złamania krawędzi wydrążenia stawowego). Niejednokrotnie należy się wesprzeć MRI, by zdiagnozować rozerwania stożka rotatorów. Zagadnienie jest zatem dość problematyczne; podjęcie odpowiednich decyzji ułatwi algorytm postępowania opracowany przez autorów.

Aktualny numer zamyka doniesienie z laboratorium badawczego, dotyczące MM (Musculoskeletal Modeling) i innych aplikacji komputerowych, mających za zadanie ułatwienie analiz biomechanicznych indywidualnie dopasowanych do pacjenta. Znajduje to zastosowanie głównie przy ocenie biomechaniki po alloplastykach stawów, lecz docelowo ma na celu umożliwienie prognozowania przebiegu dysfunkcji narządu ruchu czy reakcji stawu i tkanek okołostawowych na implant.

Zapraszam do lektury, mając nadzieję, że obecna selekcja trafi w gusta szerokiego grona Czytelników.

Prof. Jacek Kruczyński

Redaktor Naczelny Wydania Polskiego JAAOS


Journal of the American Academy of Orthopaedics Surgeons Poland Edition vol 7 nr 2 2014





Rejestracja

Jeżeli jeszcze nie posiadasz konta w portalu

UTWÓRZ NOWE KONTO


Jeżeli posiadasz konto zaloguj się poniżej




Ta witryna używa plików cookie. Więcej informacji o używanych przez nas plikach cookie, ich zastosowaniu i sposobie modyfikacji akceptacji plików cookie, można znaleźć w stopce na naszej stronie internetowej lub klikając ten link: Więcej informacji.